ثَمانِيَةَ أَزْواجٍ و از چهارپايان بيافريد هشت زوج را و زوج آن را گويند كه با جنس خود مزاوجت كند پس ذكر زوج انثى بود و انثى زوج ذكر و هر دو را نيز زوج مىگويند اما مراد آنست كه گفتيم و اين هشت زوج هشت فرداند هر يكى زوج ديگرى مِنَ الضَّأْنِ از آنچه پشم دارند و ايشان را ميش خوانند اثْنَيْنِ دو زوج يكى نر و ديگرى جفت او وَ مِنَ الْمَعْزِ و از آنها كه موى دارند و ايشان را بز گويند اثْنَيْنِ دو زوج يكى نر و ديگرى ماده قُلْ بگو اى محمد آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ آيا دو نر را حرام كرد خداى أَمِ الْأُنْثَيَيْنِ يا دو ماده را از ايشان أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ يا آن را حرام كرد كه مشتمل است برو أَرْحامُ الْأُنْثَيَيْنِ رحمهاى دو ماده خواه آنچه در رحم است ماده باشد و خواه نر نَبِّئُونِي خبر دهيد مرا بِعِلْمٍ بامرى معلوم كه دلالت كند بر آنكه خداى كدام را حرام كرده است إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ اگر هستيد شما راست‌گويان كه تحريم از نزديك اوست وَ مِنَ الْإِبِلِ اثْنَيْنِ و از شتر دو زوج نر و ماده وَ مِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِ و از گاو نيز به همه منوال دو زوج قُلْ بگو اى محمد ص آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ آيا هر دو ذكر را از شتر و گاو حرام كرد أَمِ الْأُنْثَيَيْنِ يا دو ماده را از ايشان أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ يا آن را حرام ساخته كه گرفته است آن را أَرْحامُ الْأُنْثَيَيْنِ رحمهاى هر دو ماده أَمْ كُنْتُمْ شُهَداءَ يا بوديد شما حاضران و مشاهده‌كنندگان إِذْ وَصَّاكُمُ اللَّهُ بِهذا آن هنگام كه وصيّت كرد خدا شما را بدان تحريم سبب نزول اين آيت آن بود كه عوف بن مالك به حضرت رسالت ص پناه آمد و گفت اى محمد ص حلال كردى آنچه پدران ما حرام كرده بودند حضرت فرمود آنچه پدران شما حرام كرده‌اند حرام نمىشود عوف گفت خدا حرام كرده است اين آيت نازل شد و حضرت رسالت‌پناه ص فرمود كه خدا ازواج ثمانيه را براى اكل و انتفاع آفريده است پس شما بعضى را چون بحيره و سائبه و وصيله و حام حرام مىگوئيد اين تحريم از قبل ذكر است يا از قبل انثى عوف ساكت شد پس فرمود اگر مىگوئيد تحريم بسبب ذكورت است پس جميع ذكور بايد كه حرام بود و اگر باعتبار انوثت است پس تمام اناث بايد كه در حرمت داخل باشند و اگر به‌واسطه اشتمال رحم است بر جنين پس بايد كه همه حرام باشند چه در رحم يا ذكر است يا انثى پس حضرت ص فرمود كه اى عوف چرا سخن نمىگوئى گفت تو سخن گوئى تا من بشنوم حضرت اين آيت برو خواند فَمَنْ أَظْلَمُ پس كيست ستمكارتر مِمَّنِ افْتَرى از ان كس كه افترا كند عَلَى اللَّهِ كَذِباً بر خداى دروغ را و نسبت دهد برو تحليل و تحريم اشيا را لِيُضِلَّ النَّاسَ تا گمراه گرداند مردمان را بِغَيْرِ عِلْمٍ به بىدانشى مراد اكابر ايشانند كه قرار اين مهم متعلق به ايشان است يا عمرو بن يحيى كه مؤسس اين قاعده بود حضرت رسالت‌پناه مىفرمايد كه من او را ديدم در آتش دوزخ و اهل دوزخ از متن امعاى او در رنج بودند إِنَّ اللَّهَ به درستى كه خداى لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ راه نمىنمايد گروه ظالمان را كه متدين بدين جاهليّت‌اند مشركان چون اين آيت شنيدند گفتند همه انعام حلال شد پس حرام كدام است آيت آمد .